Zo aan de vooravond van de invoering van Basel II valt het op dat er langzaam maar zeker meer interesse vanuit de media valt te bespeuren voor Basel II. Dit is een goede zaak. Het valt echter op dat de berichtgeving steeds kritischer wordt. Wat houdt deze kritiek in?

Was u ook zo geschrokken van de propvolle inbox na de vakantie? Of heeft u dagelijks, vanuit de strandstoel, uw e-mails beantwoord om een dergelijke overkill te voorkomen? Ieder dag worden er miljarden e-mails verstuurd en dit aantal blijft groeien. Het lijkt haast een virus. Online communiceren werkt voor sommigen zelfs verslavend, omdat je zo snel antwoord krijgt. Maar in hoeverre werkt email nog ?

De bankwereld haalt nog wekelijks de voorpagina. In eerste instantie werd de ‘kredietencrisis’ min of meer genegeerd, maar nu is ondertussen duidelijk geworden dat de vermeende Amerikaanse ‘kredietencrisis’ is overgewaaid naar Europa. Er wordt dus volop gediscussieerd in de media over de oorzaken, de gevolgen en de oplossingen.

Basel II is allesomvattend: voor het bereiken en behouden van compliancy is het nodige kunst- en vliegwerk vereist. Er moeten processen worden uitgeschreven en systemen worden aangepast. Software moet worden aangekocht en waarschijnlijk moeten er een of meer reorganisaties worden doorgevoerd. En dat circus zal elke paar jaar herhaald moeten worden. Hierbij valt op dat een wezenlijke succesfactor wat achterop raakt: de medewerker!

Het Britse investeringsbedrijf TCI, dat aandeelhouder van ABN AMRO is geworden, heeft onlangs de krant gehaald door te stellen dat het rendement van ABN AMRO onder de maat is en dat het bedrijf daarom zou moeten worden opgesplitst. Nu is dit niet nieuw in Nederland, maar het gaat voor het eerst om een bank. Welke rol zou Basel II kunnen spelen bij het bepalen van de waarde van een bank ?

De bankwereld is volop in het nieuws en Basel II is ook nog altijd voorpaginanieuws in de financiële media. Naast Europa en de Verenigde Staten begint het nu ook aandacht te krijgen in India en China. Elke bank zal Basel II op basis van eigen inzichten en expertise gaan implementeren. Maar ondertussen wordt er wel een rode draad zichtbaar: Basel II wordt door iedereen als zeer tijdrovend en kostbaar gezien en daarom wordt er om meer tijd gevraagd om de zaken op orde te krijgen. Wat is er aan de hand?

Compliancy `moet`, maar is het goed? Wat heb je aan compliancy? Compliant worden kost veel tijd en geld, maar wat krijg je ervoor terug, behalve mogelijk een goedbedoeld schouderklopje van de toezichthouder en wat goede pers? Bij de Britse bank Alliance and Leicester werd deze week alvast de champagnefles ontkurkt, omdat men zich daar officieel als eerste Britse bank Basel-II Compliant mag noemen. Na de champagne en de confetti kwamen mogelijk de overpeinzingen: wat hebben we nu daadwerkelijk bereikt? En was het dat allemaal wel waard?