Enkele weken na de implosie van Fortis wordt het tijd om het stof uit de ogen te wrijven en te gaan nadenken over de toekomst. Na de emotie, de vele loeiende hoogleraren en hyperventilerende presentatoren in de actualiteitenrubrieken komt er nu eindelijk ruimte en tijd om te beginnen. Volgens sommigen is nu de tijd gekomen om te beginnen met niets minder dan het structureel aanpassen van het globale financiële systeem. Waarom zouden we niet gewoon zo door kunnen gaan ?

Ik schrijf al enige tijd over Basel-II en de kredietcrisis in Banking Review, met als doel om een beter begrip te krijgen in deze complexe materie. Ik probeer daarbij ook altijd in te haken op wat er in de nationale- en internationale media geschreven wordt over deze onderwerpen. Tot voor kort waren deze artikelen schaars en ‘generiek’. De laatste weken wordt de schade ruimschoots ingehaald, omdat er een enorme hoeveelheid artikelen is gepubliceerd, in alle media.

In Brussel is begin juli consensus bereikt over de eerste zondebok in de kredietcrisis. Er is voor gekozen om de credit rating agencies te gaan ‘aanpakken’ en wel in Europees verband. Het is goed dat er nu politieke wil is ontstaan om de kredietcrisis aan te pakken, maar dit lijkt toch een beetje te gemakkelijk. Kan het ook anders?