Sinds de crisis in de bancaire sector zichtbaar werd, verschijnen er met enige regelmaat berichten dat het dieptepunt voorbij is. De feiten lijken hier nog immer niet bij aan te sluiten. Als mensen met een echte crisis te maken krijgen, doorlopen ze een proces dat begint met ontkenning, dan verdergaat in woede, onderhandeling en depressie en ten slotte eindigt met acceptatie. Dit lijkt voor ondernemingen ook van toepassing. In welke fase zitten we wat betreft de problemen in de bancaire sector ?

Regels zijn nuttig en nodig, daar zijn we het allemaal over eens. Maar in de praktijk wordt er anders tegen aangekeken als de bedrijfs-belangen niet gediend worden met die regels. Sterker nog: regels worden vaak als nuttig gezien om de concurrentie in toom te houden, maar als belemmerend voor de echte ‘free enterprise’ van het eigen bedrijf. Er is sprake van een crisis in de bancaire sector: hebben we voor het oplossen daarvan meer of juist minder regels nodig ?

In de financiële media blijft men zich verbazen over het ‘ongelukkige toeval’ dat de problemen als gevolg van de kredietcrisis samenvallen met de start van Basel-II. In de ogen van veel experts kan dit geen toeval zijn: er worden dan ook meteen serieuze vraagtekens gezet bij het nut en de noodzaak van Basel-II. Maar is het niet te vroeg om conclusies te trekken?